Darmowa dostawa od 49 €. Darmowy prezent od 59 €.

Temat

Skale utraty włosów, linie włosów i jak samodzielnie ocenić swoją utratę włosów

Skale Norwood, Ludwig, Sinclair i BASP opisują łysienie androgenowe w szerokich przedziałach. Ta strona wyjaśnia, jak są wiarygodne, jak dobrze ludzie potrafią same się zaklasyfikować i jak odróżnić dojrzałą linię włosów od cofającej się.

hair lossreceding hairlinethinningshedding

Uproszczony schemat sześciu z siedmiu stopni skali Norwooda; stopień VI (mostek zniknął) pominięto. Pewne cofnięcie linii włosów na skroniach po dojrzewaniu występuje niemal u wszystkich, a nawet dermatolodzy zgadzają się co do stopnia tylko umiarkowanie. Traktuj stopień jako przybliżony przedział, a nie diagnozę. Norwood 1975 ↗ Gan 2005 ↗ Guarrera 2009 ↗
Uproszczona ilustracja poszerzania się przedziałka z czasem u kobiet, nie oficjalna skala. Skale Ludwiga i Sinclaira oceniają to w podobnych stopniach. Kobiety zwykle tracą włosy jako rozproszone przerzedzenie z poszerzającym się przedziałkiem i zachowaną linią włosów z przodu, a nie w męskim typie cofania się linii włosów. Ludwig 1977 ↗ Ramos 2015 ↗

Najważniejsze wnioski

  • Część cofnięcia skroni po okresie dojrzewania jest prawie powszechna i sama w sobie nie oznacza łysienia. W australijskim badaniu w małym mieście 98,6% dorosłych mężczyzn i 64,4% dorosłych kobiet miało obustronne cofnięcie skroni, a żadne z 140 dzieci nie miało. Norwood uznawał za minimalny stopień utraty włosów, który liczy się jako łysienie, typ III, a nie typ II Gan and Sinclair 2005, Gupta and Mysore 2016.
  • Znane skale są prymitywne. Dermatolodzy oceniający te same zdjęcia zgadzają się ze sobą tylko umiarkowanie co do stopnia Norwood-Hamilton (współczynnik ICC 0,63-0,68) i słabo zgadzają się sami ze sobą trzy miesiące później Guarrera 2009. Traktuj stopień jako przybliżony przedział.
  • Mężczyźni mogą ocenić się w przybliżeniu, nie dokładnie. Samoocena zgadzała się dokładnie z przeszkolonym obserwatorem tylko w 48-55% przypadków (kappa 0,39-0,46) Taylor 2004, a zgodność wynosiła kappa 0,47 przy trzykategoriowej skali obrazkowej Littman and White 2005.
  • Kobiety z łysieniem androgenowym, które nie zaczęły leczenia, zwykle niżej oceniały swoją utratę niż ich dermatolog Biondo 2004.
  • Kobiety zwykle tracą włosy w innym wzorcu niż mężczyźni: rozlane przerzedzenie na czubku głowy przy zachowanej linii czoła, poszerzający się przedziałek i często wzór „choinki”, w którym przerzedzenie nasila się w stronę czoła. Pełne cofnięcie typu męskiego u kobiet jest rzadkie Ramos and Miot 2015. Używaj skali szerokości przedziałka (Sinclair, Ludwig, Savin), a nie Norwood.
  • Pochodzenie zmienia zarówno częstość łysienia androgenowego, jak i jej wygląd. Koreańscy, chińscy i tajwańscy mężczyźni mają w każdym wieku niższy odsetek niż biali mężczyźni, a więcej z nich zachowuje linię czoła i traci włosy na czubku głowy lub we wzorze zbliżonym do żeńskiego, co skala Norwood opisuje słabo. BASP powstał właśnie dla tego Paik 2001, Wang 2010, Lee 2007.
  • Widoczne przerzedzenie wynika z cieńszych włosów, a nie tylko z ich mniejszej liczby. Osoby z cienkimi włosami wcześniej widzą skórę głowy Vecchio 2002, Birch 2001.
  • Zasada „tracisz 50%, zanim to zauważysz” nie ma dobrego poparcia. Gdy ludzie porównywali obok siebie ustandaryzowane zdjęcia skóry głowy, potrafili zauważyć różnicę gęstości na poziomie około 23% (41,7 włosów/cm2), podobnie jak dermatolodzy, a to, czy ktoś miał łysienie, nie robiło różnicy Oh 2025. Powolne zmiany widziane w lustrze to trudniejsze zadanie.
  • Łysienie androgenowe jest częsta i rośnie z wiekiem u obu płci. Wytyczne podają do 80% białych mężczyzn i 42% kobiet w ciągu życia Kanti 2018. Około połowa kobiet po menopauzie w jednym tajskim badaniu miała łysienie androgenowe, zwykle łagodną Chaikittisilpa 2022.
  • Sygnały ostrzegawcze oznaczają „idź do lekarza”, a nie „wybierz stopień”: linia włosów cofająca się pasmem z utratą brwi, łatki, zaczerwienienie lub łuszczenie, nagłe rozlane wypadanie, wypadanie wzdłuż brzegów przy ciasnych fryzurach albo utrata włosów z objawami wysokiego poziomu androgenów u kobiet.

Dlaczego istnieją skale

Łysienie androgenowe (łysienie androgenowe) postępuje powoli i według dość przewidywalnych kształtów. Skale zamieniają te kształty w stopnie, aby lekarze i badacze mogli opisać nasilenie. Żadna nie mierzy biologii bezpośrednio (cieńsze włosy, mniej włosów na cm2, krótsze fazy wzrostu); opisują widoczny efekt. Większość powstała na małych próbach z jednej grupy pochodzenia, a niewiele z nich zostało zwalidowanych przed szerokim użyciem Gupta and Mysore 2016, Wirya 2017. Jedna praca stwierdza, że żadna klasyfikacja, w tym Norwood-Hamilton, nie została zwalidowana do badań populacyjnych Khumalo and Gumedze 2012.

Główne skale

Skala Rok Dla Co opisuje Znane słabości
Hamilton 1951 Mężczyźni Cofnięcie skroni i czoła, potem czubek głowy i połączenie Typ III łączy przypadki, które do niego nie pasują; głównie badani biali Hamilton 1951, Wirya 2017
Norwood-Hamilton 1975 Mężczyźni Typy I-VII oraz warianty „A” Umiarkowana zgodność oceniających; oparta na 1000 białych mężczyzn; pomija utratę tylko na czubku przy zachowanej linii włosów oraz utratę wzorcem żeńskim u mężczyzn Norwood 1975, Guarrera 2009, Paik 2001
Ludwig 1977 Kobiety Przerzedzenie na czubku zaczynające się 1-3 cm za zachowaną linią czoła, trzy stopnie Mało stopni; pomija akcentowanie czoła i utratę typu męskiego Ludwig 1977
Olsen 1999 Kobiety „Choinka”: przerzedzenie poszerza się w stronę czoła wzdłuż przedziałka Opisowa, bez numeracji Olsen 1999
Koo 2000 Koreańscy mężczyźni Sześć kształtów linii włosów i czubka głowy do planowania operacji Mało danych o wiarygodności Koo 2000
Sinclair 2004 Kobiety Pięć zdjęć przedziałka na środku, od 1 (normalny) do 5 (zaawansowany) Tylko środek; mało formalnych danych o wiarygodności Sinclair 2004
BASP 2007 (zmodyfikowana 2020) Mężczyźni i kobiety, każde pochodzenie Kształt linii włosów (L, M, C, U) oraz gęstość (F czoło, V czubek), kodowane osobno Nieznana większości lekarzy; stopnie zachodzą na siebie Lee 2007, Kim 2020
Zaadaptowana Norwood-Hamilton 2012 Mężczyźni Uproszczony Norwood do badań populacyjnych Testowana tylko na 16 mężczyznach Khumalo and Gumedze 2012
Indeks nasilenia FPHL 2016 Kobiety Wynik 0-20 łączący wypadanie, gęstość w linii środkowej i trychoskopię Konsensus ekspertów, wymaga dermatoskopu Harries 2016
Punktacja dermoskopowa FPHL 2022 Kobiety Liczba włosów końcowych i zminiaturyzowanych oraz objawy skóry Jeden ośrodek; 76 pacjentek i 12 osób kontrolnych Penha 2022

Starsze skale (Beek, Ogata, Setty, Bouhanna, Ebling i Rook, Savin) są podsumowane w Gupta and Mysore 2016.

Norwood-Hamilton prostym językiem

Norwood zrewidował skalę Hamiltona na podstawie 1000 białych mężczyzn i podał, jak często każdy stopień występował w każdym wieku Norwood 1975. Poniższe stopnie są sparafrazowane z przeglądów Gupta and Mysore 2016, Wirya 2017.

  • I: niewielkie lub brak cofnięcia.
  • II: małe, zwykle symetryczne trójkąty cofnięcia na skroniach.
  • III: głębokie cofnięcia skroni, gołe lub słabo porośnięte, minimum uznawane za łysienie. III-vertex: utrata głównie na czubku głowy.
  • IV: głębsze cofnięcie z przodu oraz rzadki lub łysy czubek, oddzielone pasem umiarkowanie gęstych włosów.
  • V: pas się zwęża i przerzedza, a oba łyse obszary rosną.
  • VI: pomost znika, a przód i czubek się łączą.
  • VII: zostaje tylko podkowa z często cienkich, rzadkich włosów po bokach i z tyłu.
  • Warianty typu A (IIA-VA): linia włosów cofa się z przodu jako całość, bez centralnej wyspy włosów ani osobnego łysego czubka. Norwood stwierdził to u około 3% mężczyzn Wirya 2017, ale późniejsza amerykańska próba mężczyzn w wieku 18-49 lat podała 12% Rhodes 1998 (finansowane przez przemysł).

Kobiety: skale szerokości przedziałka

Kobiety z łysieniem androgenowym zwykle zauważają bardziej widoczny przedziałek i cieńszy kucyk, zanim zobaczą skórę Ramos and Miot 2015. Klinicznie wyróżnia się trzy obrazy: rozlane przerzedzenie na górze i czubku głowy przy zachowanej linii czoła; to samo z trójkątem przerzedzenia poszerzającym się w stronę czoła; oraz rzadziej, cofnięcie skroni podobne do męskiego.

W 207 kobietach z przewlekłym rozlanym wypadaniem, u których wykonano potrójne biopsje skóry głowy, stopień 3-5 w skali Sinclaira na zdjęciach środka głowy oznaczał łysienie androgenowe w 97% przypadków. Stopnie 1-2 rozkładały się: 60% łysienie androgenowe i 37% przewlekły telogen effluvium Sinclair 2004. Wyraźnie poszerzony przedziałek jest więc silnym sygnałem łysienia androgenowego, podczas gdy wypadanie przy prawie normalnym przedziałku jest niejednoznaczne i warte konsultacji z dermatologiem.

Autorzy konsensusu zwracają uwagę, że przy stopniu Ludwig I kobieta już straciła znaczną objętość włosów, a leki lepiej zatrzymują utratę, niż przywracają gęstość, co przemawia za wcześniejszym działaniem Harries 2016.

BASP: jedna skala dla wszystkich

BASP opracowało Koreańskie Towarzystwo Badań nad Włosami na 2213 pacjentach (1768 mężczyzn i 445 kobiet) w 13 ośrodkach Lee 2007. Typ podstawowy opisuje kształt linii włosów: L (prosta), M (skronie cofają się bardziej niż środek, stopnie 0-3), C (cały przód cofa się w półokręgu, stopnie 0-3) lub U (za czubkiem głowy, stopnie 1-3). Typ szczegółowy opisuje gęstość: F (cała góra, stopnie 1-3) i V (czubek, stopnie 1-3). Ponieważ rozdziela linię włosów od gęstości, może zakodować rozlane przerzedzenie kobiety, utratę tylko na czubku u azjatyckiego mężczyzny i klasyczny wzorzec Norwooda na jednej skali. Modyfikacja z 2020 roku dodała stopnie czoła, ale była mniej dokładna (71,4% vs 82,5%) i trudniejsza w użyciu Kim 2020.

Jak wiarygodne są skale w rękach ekspertów?

  • Norwood-Hamilton: 7 dermatologów i 16 rezydentów oceniało 43 zdjęcia ze współczynnikiem ICC 0,63-0,68; ponowna ocena 56 zdjęć po trzech miesiącach pokazała słabą powtarzalność Guarrera 2009.
  • BASP kontra Norwood: 40 oceniających ocenił 100 zestawów zdjęć; zgodność malała od typu podstawowego BASP, przez typ szczegółowy BASP, do Norwooda Hong 2013.
  • Zaadaptowana Norwood: ICC wzrosło z 0,68 do 0,76 u dermatologów, a dokładna zgodność między nimi z 62-69% do 93-100% Khumalo and Gumedze 2012.

Różnica o jeden stopień Norwooda między dwiema osobami, dwoma oceniającymi lub dwoma zdjęciami tej samej osoby mieści się w normalnym szumie pomiarowym.

Jak dobrze ludzie potrafią ocenić siebie?

Badanie Kto Wynik
Taylor 2004 105 australijskich mężczyzn w wieku 30-70 lat wybrało obraz skali Hamiltona-Norwooda Oceniający zgadzali się ze sobą w 85% przypadków (kappa 0,83). Mężczyźni trafiali dokładnie w 48-55% przypadków (kappa 0,39-0,46). Stan przypomniany z wieku 35 lat, sprawdzony na starym zdjęciu, zgadzał się dokładnie w 67% przypadków, a w tej samej szerokiej grupie w 87%
Littman and White 2005 100 amerykańskich mężczyzn w wieku 50-76 lat, trzy kategorie obrazów, powtórzone po 3 miesiącach Kappa test-retest 0,74 (wiek 30), 0,71 (wiek 45), 0,81 (teraz). Samoocena kontra ankieter: kappa 0,47
Biondo 2004 74 kobiety z łysieniem androgenowym Kobiety leczone zgadzały się z lekarzami; nieleczone niżej oceniały swoje nasilenie

Ludzie są spójni sami ze sobą i dobrze radzą sobie z szerokimi kategoriami (brak, skronie, czubek, oba). W dokładnych stopniach są przeciętni.

Co zdjęcia mogą, a czego nie mogą pokazać

  • Mogą pokazać kształt i symetrię linii włosów, głębokość cofnięcia skroni, widoczny łysy placek na czubku, szerokość przedziałka i wyraźnie widoczną skórę.
  • Nie pokażą wiarygodnie wczesnej miniaturyzacji ani zmian gęstości, które jeszcze nie zmieniły zarysu. U 109 mężczyzn gęstość z tyłu głowy utrzymywała się na poziomie około 127/cm2 we wszystkich klasach Norwooda, podczas gdy gęstość na ciemieniu spadała z 138 do 47/cm2 Vecchio 2002. Do zobaczenia różnic w średnicy włosa potrzebny jest dermatoskop. Algorytm zastosowany do obrazów trychoskopowych rozdzielił łagodne przypadki od umiarkowanych i ciężkich z 90% dokładnością testową Di Fraia 2023.
  • Ile zmiany jest widoczne? Przy ustandaryzowanych zdjęciach całej głowy pokazywanych obok siebie 205 osób potrzebowało różnicy gęstości około 41,7 włosów/cm2, czyli 22,8%, aby odróżnić dwie skóry głowy, podobnie jak około 21% podawane dla dermatologów Oh 2025, Buontempo 2024.
  • Automatyczne stopniowanie: algorytm z 2025 roku, wytrenowany na 761 obrazach od 257 pacjentów, zaznaczał obszary z utratą włosów z wysoką precyzją i dobrze ustalał stopnie I, II, IV i VI, ale stopnie pośrednie mniej konsekwentnie Xi 2025. Przegląd systematyczny z 2026 roku obejmujący 15 automatycznych badań trychologicznych wykazał głównie retrospektywne zestawy danych z jednego źródła i ograniczoną walidację zewnętrzną Alanazi 2026.
  • Standaryzacja ma znaczenie. Eksperci zalecają identyczne ustawienie przy każdej sesji zdjęciowej Canfield 1996, a fotografię globalną oceniają jako jedno z najcenniejszych narzędzi do śledzenia wzrostu włosów Chamberlain and Dawber 2003. Zobacz jak zrobić dobre zdjęcie włosów.

Dojrzała linia włosów a cofająca się linia włosów

Co potwierdzają dowody:

  • Obustronne cofnięcie skroni to norma u dorosłych, a nie znak choroby: 98,6% dorosłych mężczyzn i 64,4% dorosłych kobiet, ale 0 z 140 dzieci w wieku 5-9 lat. O tym, czy cofnięcie przewiduje łysienie androgenowe, decyduje głębokość, a nie sama obecność Gan and Sinclair 2005.
  • Samo cofnięcie z przodu jest częste i nie wydaje się postępować z wiekiem. Wśród 1390 australijskich mężczyzn w wieku 40-69 lat 31-33% miało utratę tylko z przodu we wszystkich przedziałach wiekowych, podczas gdy utrata na czubku lub pełna rosła z 31% do 53% Severi 2003.
  • Linie włosów zmieniają kształt od dzieciństwa do dorosłości, od płaskiej linii dziecięcej do dorosłej Rassman 2013.
  • Istnieją popularne reguły kciuka, np. że dorosła linia włosów ustala się między 17. a 27. rokiem życia i leży około 1-1,5 cm nad najwyższą zmarszczką czoła. Pochodzą z opinii ekspertów, a żadne badanie populacyjne ich nie zwalidowało, więc traktuj je tylko jako orientacyjne.

Kształty linii włosów są bardzo zróżnicowane, więc sam kształt „M” nie oznacza utraty:

  • Młodzi dorośli z Turcji (n=200): kontur w kształcie M był najczęstszy u mężczyzn, około 46%, a u kobiet występował w 19% Sirinturk 2017. Opublikowane procenty dla mężczyzn sumują się do więcej niż 100%, więc traktuj je jako przybliżone.
  • Koreańscy mężczyźni bez utraty (n=108): 70% miało linię prostą Koo 2000.
  • Młodzi Chińczycy (n=1000): 48,7% linia prosta, 27,9% prosta z punktem centralnym, 9,8% okrągła i 13,7% okrągła z punktem centralnym Bao 2018.
  • Kobiety (n=360): 81% miało „wdowi szpic”, a 98% miało boczne „wzgórki” Nusbaum and Fuentefria 2009.
Bardziej zgodne z dojrzałą linią włosów Bardziej zgodne z postępującym łysieniem androgenowym
Równe, małe trójkąty na skroniach (Norwood II, BASP M0-M1) Głębokie cofnięcie skroni (Norwood III lub więcej) albo wyraźnie cofający się środek
Stabilne przez 12 lub więcej miesięcy identycznych zdjęć Zmiana w ciągu 6-12 miesięcy identycznych zdjęć
Włosy na brzegu o grubości zbliżonej do reszty Cienkie, krótkie, wiotkie włosy na brzegu (miniaturyzacja)
Pełny czubek głowy Przerzedzenie czubka głowy
Rodzinny wzór stabilnych linii włosów Silna historia rodzinna wczesnego łysienia Su 2007, Paik 2001

Tylko dwa pierwsze wiersze mają bezpośrednie poparcie w danych; wiersz o miniaturyzacji opiera się na rozumowaniu klinicznym oraz na Vecchio 2002.

Jak wygląda normalna zmiana związana z wiekiem

Mężczyźni:

Populacja Wynik
Amerykańscy mężczyźni 18-49 lat Rhodes 1998 (finansowane przez przemysł) Norwood III lub więcej: 16% w wieku 18-29 lat, 53% w wieku 40-49 lat, 42% ogółem
Australijscy mężczyźni 40-69 lat, n=1390 Severi 2003 Utrata na czubku lub pełna: 31% (40-55) do 53% (65-69); tylko z przodu 31-33% w każdym wieku
Dorośli Australijczycy Gan and Sinclair 2005 Utrata w linii środkowej czoła u 73,5% mężczyzn w wieku 80 lat lub więcej
Koreańscy mężczyźni, n=5531 Paik 2001 Norwood III lub więcej: 2,3% (20-latkowie), 4,0% (30-latkowie), 10,8% (40-latkowie), 24,5% (50-latkowie), 34,3% (60-latkowie), 46,9% (70+); „wzorzec żeński” u 11,1%
Chińscy mężczyźni, 6 miast Wang 2010 2,8% (18-29), 13,3% (30-latkowie), 21,4% (40-latkowie), 31,9% (50-latkowie), 36,2% (60-latkowie), 41,4% (70+); 3,7% wzorzec żeński
Tajwańscy mężczyźni 40+, n=740 Su 2007 Podobnie jak w Korei, niżej niż u białych mężczyzn; palenie wiązało się z Norwood IV lub więcej (OR 1,77)

Kobiety:

Populacja Wynik
Amerykanki rasy białej, n około 1006 Norwood 2001 Około 3% u 20-latków, rosnąc do około 30% w najstarszych grupach; 19% ogółem
Brytyjki, n=377 Birch 2001 Łysienie androgenowe u 6% poniżej 50. roku życia i u 38% w wieku 70+
Dorośli Australijczycy Gan and Sinclair 2005 Utrata w linii środkowej czoła u 57% kobiet w wieku 80 lat lub więcej
Koreańskie kobiety, n=4601 Paik 2001 Ludwig I lub więcej: 0,2% (20-latkowie) do 24,7% (70+); 5,6% ogółem
Chinki Wang 2010 6,0% ogółem; 1,3% (18-29) do 11,8% (70+)
Tajwanki 30+, n=26226 Su 2013 11,8% ogółem
Tajskie kobiety po menopauzie w wieku 50-65 lat, n=178 Chaikittisilpa 2022 52,2%; 73% z nich Ludwig I; BMI 25 lub więcej zwiększało szanse (OR 2,65)

Łysienie androgenowe u kobiet często zaczyna się w latach rozrodczych, a zapotrzebowanie na leczenie szczytuje w wieku 25-40 lat i ponownie wokół menopauzy. Nie ma badań populacyjnych wśród kobiet pochodzenia afrykańskiego Ramos and Miot 2015.

Wygląd podobny, który skala może błędnie opisać

  • Czołowe włóknienie łysienia (frontal fibrosing alopecia): bliznowaca, pasmowa utrata czołowo-skroniowa, często z utratą brwi i owłosienia ciała, głównie u kobiet po menopauzie Alenezi 2026. Utrata brwi razem z cofającą się linią włosów to sygnał ostrzegawczy. Zobacz czołowe włóknienie łysienia.
  • Łysienie trakcyjne: utrata wzdłuż czoła i krawędzi skroni od ciasnych fryzur. Krótkie zachowane włosy na krawędzi („znak frędzli”) występowały u 100% kobiet, u których trakcja obejmowała linię brzegową Samrao 2011. Wczesne jest odwracalne, późniejsze powoduje blizny Akingbola and Vyas 2017. Zobacz łysienie trakcyjne.
  • Telogen effluvium i rozlane łysienie plackowate: rozlane wypadanie. Dodatni test ciągnięcia włosów na całej skórze głowy wskazuje na tę przyczynę, podczas gdy przy łysieniu androgenowym jest dodatni tylko w przerzedzonych miejscach Ramos and Miot 2015. Zobacz telogen effluvium.
  • Podwyższone androgeny u kobiet: większość kobiet z łysieniem androgenowym ma prawidłowe androgeny, ale zmiany miesiączki, niepłodność, nadmierne owłosienie ciała, trądzik, przetłuszczająca się skóra lub pogłębiający się głos wymagają oceny medycznej Ramos and Miot 2015.

Co to oznacza dla twoich włosów

  • Płeć: mężczyzn zwykle opisuje się skalą Norwood lub BASP, a kobiety skalami Sinclair, Ludwig lub Savin wraz ze wzorcem Olsen. Niektóre kobiety mają utratę skroni typu męskiego, a niektórzy mężczyźni, zwłaszcza z Azji Wschodniej, mają rozlany wzór zbliżony do żeńskiego Paik 2001. BASP sprawdza się dla obu.
  • Pochodzenie: mężczyźni z Azji Wschodniej mają w każdym wieku mniej więcej połowę lub mniej łysienia androgenowego niż biali mężczyźni i częściej zachowują linię czoła, tracąc włosy na czubku, więc sam Norwood niedowartościowuje ich utratę. Dla włosów pochodzenia afrykańskiego danych populacyjnych jest mało, a cofanie się na brzegach przy ciasnych fryzurach powinno raczej budzić podejrzenie łysienia trakcyjnego niż androgenowego Samrao 2011.
  • Grubość pasma: osoby z cienkimi włosami wyglądają na bardziej zaawansowane przy tej samej liczbie mieszków, więc bardziej polegaj na zmianie w czasie niż na jednym zdjęciu Vecchio 2002. Zobacz grubość pasma.
  • Gęstość: normalna gęstość u kobiet ma rozkład dzwonowy, a wiele kobiet z łysieniem androgenowym nadal mieści się w normie Birch 2001. Zobacz gęstość włosów.
  • Skręt i długość (nasze wnioskowanie; brak bezpośredniego badania): kręcone, mocno skręcone lub długie włosy pokrywają skórę bardziej i mogą ukrywać wczesne zmiany na czubku głowy lub przedziałku. Używaj suchych, nieułożonych włosów, przedziałka na środku i widoku czubka głowy z góry.

Mity i fakty

  • „Każde cofnięcie skroni oznacza łysienie.” Prawie wszyscy dorośli mężczyźni i większość kobiet mają jakieś Gan and Sinclair 2005. Liczy się głębokość, postęp, miniaturyzacja i zmiana na czubku głowy.
  • „Dojrzała linia włosów nigdy się już nie cofa.” Utrata tylko z przodu była stabilna w przedziałach wiekowych u mężczyzn w wieku 40-69 lat, ale utrata na czubku i pełna rosły z wiekiem Severi 2003.
  • „Stopień Norwood to dokładny pomiar.” Dermatolodzy zgadzają się tylko umiarkowanie i słabo powtarzają swoje oceny Guarrera 2009.
  • „Musisz stracić 50% włosów, zanim ktokolwiek to zobaczy.” Nie udało nam się ustalić źródła tej liczby. Na ustandaryzowanych zdjęciach obok siebie zauważalna była różnica około 21-23% Oh 2025.
  • „Kobiety nie mają łysienia androgenowego.” Około 19-38% starszych białych kobiet w próbach klinicznych i społecznych, a 52% kobiet po menopauzie w Tajlandii w jednym badaniu Birch 2001, Chaikittisilpa 2022.
  • „Azjaci nie łysieją.” Jest to rzadsze i bardziej dotyczy czubka głowy, ale u mężczyzn po 70. roku życia w badaniach koreańskich i chińskich odsetek rośnie do 41-47% Paik 2001, Wang 2010.
  • „Kobiety przeceniają swoją utratę włosów.” W jedynym badaniu, które to sprawdziło, kobiety oczekujące na leczenie niżej oceniały swoją utratę Biondo 2004.

Jak samodzielnie sklasyfikować swoją utratę włosów

  1. Przygotuj porównywalne zdjęcia. Używaj suchych, czystych włosów bez produktów, w tym samym miejscu, przy tym samym świetle, odległości i aparacie za każdym razem Canfield 1996. Zrób zdjęcie z przodu z włosami odsuniętymi do tyłu, obu skroni pod kątem około 45 stopni, góry z góry z przedziałkiem na środku, czubka głowy z góry i z tyłu oraz tyłu głowy jako własnego, niezmienionego punktu odniesienia.
  2. Mężczyźni, oceniajcie trzy rzeczy osobno, tak jak robi to BASP. Linia włosów: prosta lub mała, równa litera „M” to norma lub dojrzała linia (Norwood I-II); głębokie łyse lub rzadkie trójkąty na skroniach to Norwood III lub głębiej; równomierne cofanie się całego przodu to wzorzec typu A lub BASP C. Czubek głowy: porównaj zdjęcie czubka z góry ze zdjęciem tyłu głowy; rosnąca widoczna przerwa sugeruje III-vertex lub wyżej. Zmiana w czasie: porównaj z własnymi zdjęciami z wieku około 17-18 lat, ponieważ mężczyźni konsekwentnie przypominają sobie dawne włosy Littman and White 2005, i sprawdzaj co 6-12 miesięcy identycznymi zdjęciami.
  3. Kobiety, sprawdźcie przedziałek na środku i porównajcie go z przedziałkiem zrobionym z tyłu głowy. Sinclair 1-2 to normalny lub nieco szerszy przedziałek (niejednoznaczny, jeśli też wypadają włosy). Sinclair 3 to wyraźnie szerszy przedziałek z mniejszą objętością po bokach. Sinclair 4-5 to rozlane przerzedzenie na górze z dobrze widoczną skórą. Zwróć uwagę, czy poszerzenie tworzy trójkąt w stronę czoła i czy kucyk stał się cieńszy.
  4. Myśl w przedziałach, a nie w liczbach: brak lub dojrzała linia; wczesna (Norwood III lub III-vertex, albo Sinclair 2-3); umiarkowana (Norwood IV-V albo Sinclair 3-4); zaawansowana (Norwood VI-VII albo Sinclair 5).

Kiedy iść do dermatologa

  • Pilnie, bez czekania na zmianę: utrata brwi razem z cofnięciem linii włosów; gładki, błyszczący lub wyglądający na bliznowaty pas na linii włosów; łatki całkowitej utraty; zaczerwienienie, łuszczenie, grudki ropne, ból, pieczenie lub swędzenie; nagłe obfite wypadanie; utrata wzdłuż linii włosów, jeśli nosisz ciasne fryzury; a u kobiet nieregularne miesiączki, trądzik, nadmierne owłosienie ciała lub twarzy albo inne oznaki wysokiego poziomu androgenów Alenezi 2026, Samrao 2011, Ramos and Miot 2015.
  • Warto się umówić: każda progresja udokumentowana na identycznych zdjęciach; Norwood III lub więcej albo przerzedzenie czubka głowy, jeśli chcesz spowolnić proces; poszerzający się przedziałek u kobiety, ponieważ leki głównie zachowują, a nie przywracają gęstość Harries 2016. Zobacz kiedy iść do dermatologa.
  • Prawdopodobnie można obserwować: małe, symetryczne cofnięcie skroni niezmienione na zdjęciach przez rok, bez przerzedzenia czubka i bez cienkich włosów na brzegu.

Podsumowanie

Skale utraty włosów to przybliżone przedziały, a nie pomiary, a nawet eksperci różnią się o jeden stopień. Porównuj identyczne zdjęcia w czasie, zwracaj uwagę na czubek głowy, szerokość przedziałka i cienkie włosy na brzegach, i traktuj dojrzałą linię włosów oraz wczesne cofanie się jako dwie różne rzeczy, w zależności od głębokości i zmiany. W razie sygnałów ostrzegawczych wymienionych powyżej skorzystaj z porady medycznej. Leczenie omówiono w finasteride i minoxidil.

Badania 45

Gan DC, Sinclair RD. Prevalence of male and female pattern hair loss in Maryborough. J Investig Dermatol Symp Proc. 2005

Wynik: W przeglądzie w australijskim mieście cofnięcie dwuskroniowe występowało u 98,6% dorosłych mężczyzn i 64,4% dorosłych kobiet, a u żadnego z 140 dzieci.

Przeczytaj badanie ↗

Gupta M, Mysore V. Classifications of patterned hair loss: a review. J Cutan Aesthet Surg. 2016

Projekt
review

Wynik: Przegląd skal łysienia androgenowego; zauważa, że Norwood traktował typ III jako minimalny zakres liczony jako łysienie, a większość skal nigdy nie została zwalidowana.

Przeczytaj badanie ↗

Guarrera M et al. Reliability of Hamilton-Norwood classification. Int J Trichology. 2009

Osoby
43

Wynik: Siedmiu dermatologów i 16 rezydentów oceniających 43 zdjęcia zgadzało się tylko umiarkowanie co do stadium Norwooda-Hamiltona (ICC 0,63-0,68), a słabo samo ze sobą trzy miesiące później.

Przeczytaj badanie ↗

Taylor R et al. Validity of self reported male balding patterns in epidemiological studies. BMC Public Health. 2004

Osoby
105

Wynik: Mężczyźni trafiali w ocenę Hamiltona-Norwooda przeszkolonych obserwatorów dokładnie w 48-55% przypadków (kappa 0,39-0,46); dwaj obserwatorzy zgadzali się w 85% przypadków.

Przeczytaj badanie ↗

Littman AJ, White E. Reliability and validity of self-reported male balding patterns for use in epidemiologic studies. Ann Epidemiol. 2005

Osoby
100

Wynik: Samoopisane wzory łysienia u mężczyzn były spójne przy ponownym teście (kappa 0,71–0,81), ale zgadzały się tylko umiarkowanie z ankieterem (kappa 0,47).

Przeczytaj badanie ↗

Biondo S, Goble D, Sinclair R. Women who present with female pattern hair loss tend to underestimate the severity of their hair loss. Br J Dermatol. 2004

Osoby
74

Wynik: Nieleczone kobiety z łysieniem androgenowym niżej oceniały swoje nasilenie niż lekarze.

Przeczytaj badanie ↗
Pokaż więcej badań (39)

Ramos PM, Miot HA. Female pattern hair loss: a clinical and pathophysiological review. An Bras Dermatol. 2015

Projekt
review

Wynik: Kobiety zwykle tracą włosy rozlanie na wierzchołku głowy, z poszerzającym się przedziałkiem i zachowaną linią czoła; pełne cofnięcie typu męskiego jest rzadkie.

Przeczytaj badanie ↗

Paik JH et al. The prevalence and types of androgenetic alopecia in Korean men and women. Br J Dermatol. 2001

Osoby
5,531

Wynik: U koreańskich mężczyzn Norwood III lub więcej wzrosło z 2,3% w wieku 20 lat do 46,9% w wieku 70+; u 4601 kobiet Ludwig I lub więcej wynosiło ogółem 5,6%.

Przeczytaj badanie ↗

Wang TL et al. Prevalence of androgenetic alopecia in China: a community-based study in six cities. Br J Dermatol. 2010

Wynik: U chińskich mężczyzn w sześciu miastach łysienie androgenowe wzrosło z 2,8% w wieku 18-29 lat do 41,4% w wieku 70+; u kobiet ogółem 6,0%.

Przeczytaj badanie ↗

Lee WS et al. A new classification of pattern hair loss that is universal for men and women: basic and specific (BASP) classification. J Am Acad Dermatol. 2007

Osoby
2,213

Wynik: Klasyfikacja BASP, opracowana na 1768 mężczyznach i 445 kobietach w 13 ośrodkach, osobno koduje kształt linii włosów i gęstość; działa dla obu płci.

Przeczytaj badanie ↗

Vecchio F, Guarrera M, Rebora A. Perception of baldness and hair density. Dermatology. 2002

Osoby
109

Wynik: U mężczyzn gęstość z tyłu głowy utrzymywała się około 127/cm2 we wszystkich klasach Norwooda, podczas gdy gęstość ciemieniowa spadała z 138 do 47/cm2.

Przeczytaj badanie ↗

Birch MP, Messenger JF, Messenger AG. Hair density, hair diameter and the prevalence of female pattern hair loss. Br J Dermatol. 2001

Osoby
377

Wynik: U brytyjskich kobiet gęstość średnio wynosiła 293/cm2 w wieku 35 lat i 211/cm2 w wieku 70 lat; większość kobiet z łysieniem androgenowym miała gęstość w normie.

Przeczytaj badanie ↗

Oh CS et al. Evaluating patient's ability to detect changes in hair density using standardized global scalp photography: a cross-sectional study. J Am Acad Dermatol. 2025

Osoby
205

Wynik: Ludzie potrzebowali różnicy gęstości około 41,7 włosa/cm2 (22,8%) na standaryzowanych zdjęciach skóry głowy obok siebie, by odróżnić dwie skóry głowy, podobnie jak dermatolodzy.

Przeczytaj badanie ↗

Kanti V et al. Evidence-based (S3) guideline for the treatment of androgenetic alopecia in women and in men – short version. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2018

Projekt
guideline

Wynik: Europejskie wytyczne podają, że łysienie androgenowe dotyka do 80% białych mężczyzn i 42% kobiet w ciągu życia.

Przeczytaj badanie ↗

Chaikittisilpa S et al. Prevalence of female pattern hair loss in postmenopausal women: a cross-sectional study. Menopause. 2022

Osoby
178

Wynik: Łysienie androgenowe u kobiet występowało u 52,2% tajskich kobiet po menopauzie w wieku 50-65 lat, głównie łagodne; BMI 25 lub więcej podnosiło szanse (OR 2,65).

Przeczytaj badanie ↗

Wirya CT, Wu W, Wu K. Classification of male-pattern hair loss. Int J Trichology. 2017

Projekt
review

Wynik: Przegląd klasyfikacji łysienia androgenowego u mężczyzn i typów Norwooda, w tym wariantów typu A.

Przeczytaj badanie ↗

Khumalo NP, Gumedze F. The adapted classification of male pattern hair loss improves reliability. Dermatology. 2012

Osoby
16

Wynik: Zaadaptowana, uproszczona skala Norwooda poprawiła zgodność oceniających u 16 mężczyzn; dokładna zgodność dermatologów wzrosła do 93-100%.

Przeczytaj badanie ↗

Hamilton JB. Patterned loss of hair in man; types and incidence. Ann N Y Acad Sci. 1951

Wynik: Pierwotna klasyfikacja Hamiltona łysienia androgenowego u mężczyzn.

Przeczytaj badanie ↗

Norwood OT. Male pattern baldness: classification and incidence. South Med J. 1975

Osoby
1,000

Wynik: Norwood zrewidował skalę Hamiltona na podstawie 1000 białych mężczyzn i podał, jak często każde stadium występowało w każdym wieku.

Przeczytaj badanie ↗

Ludwig E. Classification of the types of androgenetic alopecia (common baldness) occurring in the female sex. Br J Dermatol. 1977

Wynik: Ludwig sklasyfikował łysienie androgenowe u kobiet w trzy stopnie przerzedzenia na szczycie głowy, za zachowaną linią czołową.

Przeczytaj badanie ↗

Olsen EA. The midline part: an important physical clue to the clinical diagnosis of androgenetic alopecia in women. J Am Acad Dermatol. 1999

Projekt
review

Wynik: Opisał poszerzający się przedziałek na środku, czyli wzór choinki, jako fizyczną wskazówkę łysienia androgenowego u kobiet.

Przeczytaj badanie ↗

Koo SH et al. A new classification of male pattern baldness and a clinical study of the anterior hairline. Aesthetic Plast Surg. 2000

Wynik: Sklasyfikował łysienie androgenowe u mężczyzn u Koreańczyków w sześć typów i zbadał przednią linię włosów; 70% z 108 koreańskich mężczyzn bez wypadania miało linię prostą.

Przeczytaj badanie ↗

Sinclair R et al. The reliability of horizontally sectioned scalp biopsies in the diagnosis of chronic diffuse telogen hair loss in women. J Am Acad Dermatol. 2004

Osoby
207

Wynik: U 207 kobiet z przewlekłym rozlanym wypadaniem stopień przedziałka 3-5 oznaczał łysienie androgenowe w 97%; stopnie 1-2 to 60% łysienia androgenowego i 37% przewlekłego telogenowego wypadania.

Przeczytaj badanie ↗

Kim BJ et al. Modified basic and specific (BASP) classification for pattern hair loss. Int J Dermatol. 2020

Osoby
138

Wynik: Zmodyfikowana klasyfikacja BASP dodała stopnie czołowe, ale była mniej dokładna (71,4% wobec 82,5%) i trudniejsza w użyciu.

Przeczytaj badanie ↗

Hong H et al. Reliability of the pattern hair loss classifications: a comparison of the basic and specific and Norwood-Hamilton classifications. J Dermatol. 2013

Osoby
40

Wynik: Czterdziestu oceniających 100 zestawów zdjęć zgadzało się częściej z podstawowymi typami BASP niż z Norwoodem-Hamiltonem.

Przeczytaj badanie ↗

Harries M et al. Towards a consensus on how to diagnose and quantify female pattern hair loss – the Female Pattern Hair Loss Severity Index (FPHL-SI). J Eur Acad Dermatol Venereol. 2016

Wynik: Wskaźnik nasilenia łysienia androgenowego u kobiet (Female Pattern Hair Loss Severity Index) ma skalę 0-20; wynik 0-4 czyni łysienie androgenowe mało prawdopodobnym, a 5-9 sugeruje wczesne łysienie androgenowe.

Przeczytaj badanie ↗

Penha MÁ et al. Development and validation of a dermoscopic severity score for female pattern hair loss. Skin Appendage Disord. 2022

Osoby
88

Wynik: Dermoskopowy wynik nasilenia łysienia androgenowego u kobiet korelował z oceną kliniczną (rho 0,89) u 76 pacjentek i 12 osób z grupy kontrolnej.

Przeczytaj badanie ↗

Rhodes T et al. Prevalence of male pattern hair loss in 18-49 year old men. Dermatol Surg. 1998

Wynik: U amerykańskich mężczyzn w wieku 18-49 lat Norwood III lub więcej wynosiło 16% w wieku 18-29, 53% w wieku 40-49 i 42% ogółem.

Przeczytaj badanie ↗

Severi G et al. Androgenetic alopecia in men aged 40-69 years: prevalence and risk factors. Br J Dermatol. 2003

Osoby
1,390

Wynik: U australijskich mężczyzn w wieku 40-69 lat wypadanie tylko czołowe wynosiło 31-33% w każdej grupie wiekowej, a wypadanie ciemieniowe lub pełne rosło z 31% do 53%.

Przeczytaj badanie ↗

Su LH, Chen TH. Association of androgenetic alopecia with smoking and its prevalence among Asian men: a community-based survey. Arch Dermatol. 2007

Osoby
740

Wynik: U tajwańskich mężczyzn powyżej 40. roku życia łysienie androgenowe było podobne jak w Korei i niższe niż u białych mężczyzn; palenie wiązało się z Norwood IV lub więcej (OR 1,77).

Przeczytaj badanie ↗

Su LH, Chen LS, Chen HH. Factors associated with female pattern hair loss and its prevalence in Taiwanese women: a community-based survey. J Am Acad Dermatol. 2013

Osoby
26,226

Wynik: Łysienie androgenowe u kobiet występowało u 11,8% tajwańskich kobiet w wieku 30 lat i starszych.

Przeczytaj badanie ↗

Norwood OT. Incidence of female androgenetic alopecia (female pattern alopecia). Dermatol Surg. 2001

Osoby
1,006

Wynik: U amerykańskich kobiet białych łysienie androgenowe u kobiet rosło z około 3% w latach 20. do około 30% w najstarszych grupach, 19% ogółem.

Przeczytaj badanie ↗

Di Fraia M et al. A machine learning algorithm applied to trichoscopy for androgenic alopecia staging and severity assessment. Dermatol Pract Concept. 2023

Wynik: Algorytm uczenia maszynowego zastosowany do obrazów trychoskopowych rozróżniał łagodne od umiarkowanego do ciężkiego łysienia androgenowego z 90% dokładnością w zbiorze testowym.

Przeczytaj badanie ↗

Xi H et al. Enhanced stratification of male pattern hair loss using AI through novel loss region ratio analysis. Sci Rep. 2025

Osoby
257

Wynik: Model AI wytrenowany na 761 zdjęciach od 257 pacjentów wyznaczał obszary wypadania włosów z wysoką precyzją, ale stadia pośrednie oceniał mniej spójnie.

Przeczytaj badanie ↗

Alanazi SK et al. Artificial intelligence in trichology: a systematic review. Digit Health. 2026

Projekt
systematic review
Osoby
15

Wynik: Przegląd 15 badań AI w trichologii wykazał głównie retrospektywne zbiory danych z jednego źródła i ograniczoną walidację zewnętrzną.

Przeczytaj badanie ↗

Canfield D. Photographic documentation of hair growth in androgenetic alopecia. Dermatol Clin. 1996

Projekt
review

Wynik: Zaleca ustandaryzowane, identyczne ustawienie przy każdej sesji zdjęciowej do dokumentowania odrostu włosów.

Przeczytaj badanie ↗

Chamberlain AJ, Dawber RP. Methods of evaluating hair growth. Australas J Dermatol. 2003

Projekt
review

Wynik: Fotografia globalna należy do najbardziej wartościowych metod śledzenia odrostu włosów.

Przeczytaj badanie ↗

Rassman WR, Pak JP, Kim J. Phenotype of normal hairline maturation. Facial Plast Surg Clin North Am. 2013

Projekt
review

Wynik: Opisuje, jak płaska linia włosów u dziecka dojrzewa w linię włosów dorosłego.

Przeczytaj badanie ↗

Nusbaum BP, Fuentefria S. Naturally occurring female hairline patterns. Dermatol Surg. 2009

Osoby
360

Wynik: U 360 kobiet 81% miało wdowi szczyt, a 98% miało boczne wypukłości.

Przeczytaj badanie ↗

Sirinturk S et al. Study of frontal hairline patterns for natural design and restoration. Surg Radiol Anat. 2017

Osoby
200

Wynik: U 200 młodych dorosłych z Turcji kontur linii włosów w kształcie litery M był najczęstszy u mężczyzn i występował u 19% kobiet.

Przeczytaj badanie ↗

Bao Y et al. Study on hair distribution in healthy males for hair restoration design. J Craniofac Surg. 2018

Osoby
1,000

Wynik: U 1000 młodych Chińczyków 48,7% miało linię prostą, 27,9% prostą z punktem centralnym, 9,8% okrągłą i 13,7% okrągłą z punktem centralnym.

Przeczytaj badanie ↗

Alenezi S, Ezzat RZ, Miteva M. Frontal fibrosing alopecia part I – diagnosis and clinical presentation. J Am Acad Dermatol. 2026

Projekt
review

Wynik: Czołowe włóknienie łysienia to bliznowaciejące, pasmowe cofnięcie czołowo-skroniowe, często z utratą brwi, głównie u kobiet po menopauzie.

Przeczytaj badanie ↗

Samrao A et al. The "fringe sign" – a useful clinical finding in traction alopecia of the marginal hair line. Dermatol Online J. 2011

Wynik: Znak frędzli (krótkie zachowane włosy wzdłuż brzegu) występował u 100% kobiet, u których trakcja dotyczyła brzegowej linii włosów.

Przeczytaj badanie ↗

Akingbola CO, Vyas J. Traction alopecia: a neglected entity in 2017. Indian J Dermatol Venereol Leprol. 2017

Projekt
review

Wynik: Łysienie trakcyjne jest wczesne odwracalne, a później bliznowaciejące.

Przeczytaj badanie ↗

Buontempo MG et al. Evaluating subjective versus objective measures of changes in hair density using standardized scalp photography. J Am Acad Dermatol. 2024

Wynik: Dermatolodzy potrzebowali zmniejszenia gęstości o około 21-23%, by zauważyć zmianę na standaryzowanych zdjęciach skóry głowy.

Przeczytaj badanie ↗